طرحی برای آموزش

اصول اولیه ی آموزش

  مریل در مقاله ای تحت عنوان «اصول اولیه ی آموزش» به بررسی الگوی آموزشی مبتنی بر مسأله

  می پردازد. وی برای تسهیل یادگیری چندین توصیه آموزشی مطرح می کند و آنها را اصول اولیه ی

   آموزش می نامد. به اعتقاد وی پنج اصل اولیه ی آموزش عبارت اند از:

  1.مسأله محوری[1]: اگر یادگیرندگان با مسائلی از زندگی واقعی سروکار داشته باشند، یادگیری بهتر

   صورت می گیرد.

  2.فعال سازی[2]: هنگامی که از دانش قبلی یادگیرنده برای فعال سازی دانش جدید استفاده می شود،

   یادگیری بهتر صورت می گیرد.

  3.نمایش دادن[3]: چنانچه دانش جدید به یادگیرندگان نشان داده شود، یادگیری بهتر صورت می گیرد و

   معلمان باید نحوه ی استفاده از اطلاعات برای انجام وظایف یا حل مسایل برای دانش اموزان را به نمایش

   بگذارند؛ در این صورت است که آموزش اثربخش خواهد بود.

  4.کاربرد[4]: چنانچه دانش جدید از سوی یادگیرنده مورد استفاده قرار گیرد، یادگیری بهتر صورت می گیرد.

   بسیاری از نظریه های طراحی آموزشی، کاربرد دانش و مهارت را شرط لازم برای یادگیری اثربخش می

   دانند.بنابراین، دانش آموزان نه تنها بایستی اطلاعات را به خاطر بسپارند بلکه باید بتوانند از آن در موقعیت

   های مسأله دار استفاده کنند.

  5.تلفیق[5]:هنگامی که دانش آموزان آمو خته های خود را در موقعیت های ملموس به کار می گیرند و از

   آنها برای حل مسائل واقعی استفاده می کنند، انگیزه ی بهتری برای یادگیری دارند.

  مریل محیط های مؤثر یادگیری را محیط هایی می داند که مسأله محور باشند. بنا بر اعتقاد مریل، در

  بسیاری از فعالیت های آموزشی تنها به نمایش دانش و مهارت بسنده می شود و در چرخه ی یادگیری

  مراحل دیگر مورد توجه واقع نمی شوند. بر اساس اصول اولیه ی آموزش، آموزش اثربخش دارای چهار 

  مرحله اساسی است:

  1.فعال سازی دانش پیشین(مربوط به اصل دوم)

  2.نمایش دادن مهارت ها(مربوط به اصل سوم)

  3.کاربرد مهارت ها(مربوط به اصل چهارم)

  4.تلفیق این مهارت ها باغ فعالیت های زندگی واقعی(مربوط به اصل پنجم)